-


-


-


-


Nje dhome me vete
0700LLexuar si dy leksione frymëzuese para studenteve të dy kolegjeve të vetme për vajza në Britaninë e Madhe në vitin 1928, Një dhomë më vete konsiderohet njëkohësisht një ese mbi shoqërinë, një ese mbi letërsinë dhe një roman modernist, një i tillë që përdor shkrimin si art dhe jo thjesht si mjet shprehës. Woolf na udhëheq me elegancë përmes historisë së Anglisë dhe (mungesës së) historisë së gruas në fshatin global. Ajo na rrëfen historinë e letërsisë dhe avantazhin që të jep mirëqenia për të krijuar art, pa harruar t’i japë meritat që u takojnë grave të varfra, të cilat, pavarësisht vështirësive të jashtëzakonshme, i dhanë njerëzimit romane të jashtëzakonshme. Një dhomë më vete është eseja që ka frymëzuar gjenerata të tëra grash që të kapërcejnë të gjitha vështirësitë për ta bërë botën tonë një vend më të mirë, më të dashur dhe, natyrisht, më të bukur.
-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


Nje familje thuajse e persosur
01,000LKy libër kryeson listat letrare në mbarë botën, – një triller i jashtëzakonshëm për të cilin flasin të gjithë. Ai është përkthyer në të paktën 18 gjuhë të botës .
-


-


-


-


Nje grua e vertete
01,500LKjo është historia e një gruaje, e cila guxoi të ëndërronte dhe të triumfonte.
-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


Nje kufome ne biblioteke
0900LNje tjeter roman misterioz i shtohet bibliotekes se Agatha Christie ne gjuhen shqipe. Nen perkthimin e Enkeleida Ferollarit, shtepia botuese Dituria hedh ne qarkullim romanin “Nje kufome ne biblioteke”.
-


Nje lemsh sekretesh
0800LRomani i shkruar bukur dhe i ndier i Conway-it, është po aq i koklavitur sa titulli i tij. Ndërthur bukur shqetësimet e adoleshentëve të rinj me një histori prekëse dhe mbërthyese, që të argëton dhe të këshillon në të njëjtën kohë. Me librin “Një lëmsh sekretesh”, mbyllet trilogjia e shkrimtares Anne-Marie Conway. Libri 1 – Vera e fluturave. Libri 2 – Miqësi e ndaluar
-


-


-


-


-


-


-


-


-


NJË MIQËSI
01,200LNëse do t’i karkonin të tregonte pikën e saktë ku filloi miqësia e tyre, Elisa nuk do të ishte në gjendje të përgjigjej. Ishte nata kur Beatricia u shfaq në plazh – papritmas, si një yll që bie – me sy te gielbër smerald që shkëlqenin në errësirë? Apo ishte më vonë, kur vodhën një pale xhinse në nje butik elegant dhe u larguan si shigjetë me motocikleta? Fundi… ai është i sigurt: kanë kaluar trembëdhjetë vjet, por kujtimet ende dhembin. Sepse tani të gjithë mendojnë se e njohin atë, Beatriçen: e dinë se çfarë vesh, çfarë ha, ku shkon me pushime. E admirojnë, e kanë zili, e urrejnë, e adhuroinë. Por askush nuk e merr me mend sekretin që fshihet pas buzëqeshjes se saj përherë të njëjtë, askush nuk e imagiinon kohën kur “Roseti” ishte vetëm Bea – shoqia e saj më e mira.
-


-


-


-


-


-


-


Nje plus nje
01,200LNjë tjetër hit … një histori moderne dashurie e shkruar bukur nga autorja britanike më e mirë bashkëkohore, Jojo Moyes. Një romancë e ngrohtë ku Ju do të qeshni, do të qani dhe kur të shfletoni faqen e fundit do të donit të nisnit sërish nga e para…Një histori e papritur dashurie, një udhëtim tragjik dhe drama e një familjeje të thjeshtë, gjithçka e mbështjellë me përshkrime plot dritë dhe ndjenjë të shkëlqyer. Jojo Moyes ka triumfuar sërish. Një romancë joshëse e pazakontë, një lidhje e pazakontë mes dy shpirtrave të humbur në rrethanat më të vështira të jetës.Një libër i populluar me karaktere të mrekullueshme, që të bën të ndjehesh mirë. Një rrëfim vërtet i bukur, tërheqës, interesant i ditëve tona.Realizëm, figuracion fin, personazhe që të mbeten në mendje, pak trishtim, emocione dhe vërtetësi psikologjike, kjo është vepra e fundit e Jojo Moyes..
-


-


-


-


Një rrëfim lëndues
0900L“Aq sa të bën për të qeshur, po aq edhe ta copëton zemrën.” Charlie Brooker “Një libër i mrekullueshëm, me humor therës dhe të thëna pa dorashka.”
-


-


Nje sepate ne duart e tua
0800L“Një roman për të bukurën dhe të shëmtuarën, për iluzionet dhe ëndrrat e humbura, për gjurmimin zanafillor të lumturisë nga qenia njerëzore dhe pengesat për të mbërritur tek ajo në një botë armiqësore e të tjetërsuar. Me zotësi, Solomou e nxit lexuesin të identifikohet me personazhin kryesor, Odisenë, që në të vërtetë është Odiseja i Homerit, dhe të ecë me të nëpër shtegun drejt dhe brenda vetes. I shkruar në vetën e dytë njëjës dhe në kohën e tashme, romani ndikon drejtpërdrejt me dinamikën dhe imazhet tipike të kinematografisë. Një ndikim që bëhet dhimbshëm i qartë, teksa autori hyn gjithnjë e më thellë në labirintet e ndërgjegjes së personazhit.”
-


-


Nje shtepi teper e qete
01,000LNë krye të klasifikimeve letrare në të gjithë botën. Një triller veçanërisht tërheqës nga autorja e bestsellerit Një familje thuajse e përsosur.
-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


Njembedhjete minuta
01,500L“Njembedhjete minuta” rrefen historine e Maries, nje vajze nga nje province e Brazilit, e cila mbetet zemerthyer nga pervoja e saj e pare ne dashuri. Ndaj dhe, qe ne moshe fare te njome, ajo druhet se ska per ta gjetur kurre ndonjehere dashurine dhe se “Dashuria eshte dicka e tmerrshme qe te ben te vuash”. Si pasoje e nje takimi rastesor ne Rio ajo e gjen veten ne Gjeneve, me endrren e fames dhe fatit, por qe perfundon rrugeve si prostitute. Ne Gjeneve Maria largohet edhe me shume nga dashuria, nderkohe qe ndihet e magjepsur nga seksi. Por ne fakt, ky qendrim i saj i deshperuar ndaj dashurise vihet ne prove kur ajo takon nje piktor te ri, te pashem, e te famshem. Ne kete odise vetezbulimi, Maries i duhet te zgjedhe midis rruges se erret te kenaqesise seksuale si qellim ne vetevete apo te rrezikoje gjithcka per te gjetur “driten e saj te brendshme” dhe te seksit te shenjte, pra te seksit ne kontekstin e dashurise. Ne kete roman te ri rrembyes dhe te guximshem Paulo Coelho rremon ne natyren shpirterore te seksit dhe dashurise, duke na ftuar qe te perballemi me paragjykimet, demonet tane, per te perqafuar “driten tone te brendshme”.
-


-


-


-


Njerez te pavarur
01,400LKur Laxnessi e quan veten, me anë të një personazhi letrar, si “më të madh se gjithë islandezët e tjerë,” ai po shpallte një pretendim që me kalimin e kohës do bëhej aq jashtëzakonisht i vërtetë, sa të dukej si rezervë. Po të kemi parasysh përmasat e vogla të Islandës dhe rolin e saj të dorës së dytë në historinë moderne (ajo e deklaroi pavarësinë nga Danimarka vetëm më 1944), nuk habitemi aspak se Laxnessi perceptohet gjerësisht jo vetëm si artisti më i shquar i shekullit, por edhe si qytetari më me ndikim. Ai përvijohet si më i madh se çdo burrë shteti modern apo gurë fetare. Jo thjesht me krijimtarinë, por edhe me gazetarinë dhe eseistikën dhe qëndrimet politike, ai u ka dhënë formë dokeve të këtij kombi në ndryshim të shpejtë. ‘Laxness është një prej romancierëve më të mëdghenj të shek. XX në çdo gjuhë.’ – New Yorker
-

