-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


Gjuha amë
01,500LPoezia e Besnik Mustafajt, mbetet lloji i shkrimit imagjinativ, ka një prirje të natyrshme për të medituar edhe mbi temat më të përgjithshme, si dashuria, pritja, paniku, protesta a vdekja, me enumeracion imazhesh impresive të shprehura me detaje konkrete. Kjo cilësi, e cila në pamje të parë mund të duket si prirje e kalitur nga përvoja e tij e gjatë si prozator, duhet të jetë predispozitë më e thellë, jo thjesht ngaqë Mustafaj i ka fillimet e tij letrare në poezi, por edhe për faktin se pikërisht në këto fillime evidentohet kujdesi i tij i përkorë në përzgjedhjen dhe raportimin e detajeve konkrete.
-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


Lule të këputura
0900L“Lule të këputura”, mbeti një punë e pakryer, njëlloj si Simfonia e Schubertit, ndaj ndoshta edhe përqasja me muzikën. Veçse koha e pakryer, semiotikisht është një kohë foljore e bukur: ajo bart të kaluarën, të tashmen e të ardhmen. Ndaj është një kohë e pakohë, që të ndërmend amshimin. Njëlloj siç mbeten të amshuara edhe poezitë e Baudelaire, të cilat edhe pas 165 vitesh kanë po atë amzë magjie. Kjo përmbledhje në shqip don të kremtojë edhe 165-vjetorin e botimit të tyre herësëpari, para se mbi to të binte censura shekullore.