-


-


Xixa te zeza
0500LDykendeshit tone me dheun i mungon nje brinje, Nje tra na duhet te mbajme mbi kokat tona, nje tra catie per qiellin e rende, strehen e care prej nga pikon brenda force mbrapsht rendese mendimesh fluturake qe shkojne si ere, here nga ty tek une e here perkunder, ajo ere fryn brenda fryme te lire fati patezot, fati te pazot lirie beronje. Jemi mure, ngritur per mbajtur brenda veten, ate medysh ndajme, eshte imja apo jotja fryma e patezot, liria per uri? Dykendeshit tone me qiellin i mungon nje brinje…
-


-


Zemra nuk e njeh armikun
0700LNgjarja e romanit “Zemra nuk e njeh armikun” ndodh në një kohë reale. Veç emrat dhe rrjedha janë trill artistik. Gjithçka e ka zanafillën nga një fabul e thjeshtë. Ne ishim një brez i tërë djemsh. Në mesin tonë kishim jo një, por disa vajza të bukura. Të bukura dhe të edukuara. Këto vinin nga familjet e internuara. Shumë i pëlqenim. I adhuronim duke i ndjekur me sy. Por asnjëherë, asnjëri nga ne nuk guxoi të krijonte një lidhje. Ato ishin armiku ynë. Armiku i klasës. Kjo është arsyeja e trillit. Për të përmbushur dashuritë e humbura.
-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-


-

